Bu fotoğraflar çok hoş... Ne biliyim... İçimde sebepsiz bir bıkkınlık var... Hiçbirşey olmadı aslında, evet hiçbirşey olmadı ve sorunda bu, sessizlikte sesler daha çok artıyor ve bu ürpertici, sinir bozucu. Çok ani değişimlere uğruyorum yada kendimi kandırmam günden güne değişiyo. Hep çabaladım bilirsiniz depresif olmak havalı birşey olarak adlandırıldığından beri neşeli olma çabasındaydım ama bir yere kadar sanırım. Birilerini boşvermek istiyorum ama bunu beceremdiğim için kendimi boşveriyorum kenara çekilip müzik dinlemekten başka pek bir hobim kalmadı. Ama herşey sebepsiz... Yada olayları dile getiremiyorum... Ve hayır kimse beni anlamaz, anlayamaz istese de. Dışardan böyle biri değilim zaten hep mutluyum aslında sadece bazen böyle oluyo. Birden patliyacakmış gibi hissediyorum kendimi birşeyler eksik sanki. İçimden çok şey geçiyo ama kelimeler kifayetsiz kalıyo... Hah! Aptalın tekiyim var ya aslında! Sanki birileri üşenmiyip okuyacak yada beni anlayan birileri çıkıcak, saçma!
Ve boşuna sormayın drama queenlik yapmicam iyi değilim Lütfen birileri çıksın tanıdığım tanımadığım fark etmez, kim olduğunu düşünecek halde değilim beni anladığını düşünen birileri çıksın konuşalım
